‫یه خواهشی ازت داشتم,
‫ازت می‌خوام این کاغذ پاره‌ها رو سرهم کنی,
‫عه؟
‫اتفاقی یه‌چیز خیلی مهمو انداختم توی کاغذ خُردکن،
‫سر همینم، اگه بتونی از اون طلسمه استفاده کنی خوبه,
‫می‌دونم قراره بهاشو بدم,
‫بیا! این ارزشمندترین لباسمه,
‫کارا-چان، برای اینکه ترمیمِ ساحره کار کنه،
‫نیازه که اون تیکه‌ها تنها باشن و کم‌وکسری‌ای بینشون نباشه,
‫عه؟
‫از اونجا که کلی تیکه‌کاغذِ دیگه توش قاتی شده،
‫شاید به صدتا از اون لباس‌ها نیاز باشه,
‫ای وای!
‫شرمنده,
‫نه، حس بدی پیدا کردم شما رو صبحِ تعطیل کشوندم اینجا,
‫خب، حالا چی بود؟
‫چرا همچین ورق مهمیو انداختی توی کاغذ خُردکن؟
‫یه نامه بود که برای من فرستادن,
‫از طرف مامانم بود که پارسال به‌خاطر یه بیماری فوت شد,
‫کسی که اونو توی خُردکن انداخت,,,
‫بابام بود,
‫بابا؟
‫چی داری می‌خونی؟
‫ها؟ اون دست‌خط مامانه,
‫نکنه وقتی مامان زنده بود برام یه نامه نوشت؟
‫نه، این,,,
‫چرا تو باز کردی داری می‌خونیش؟
‫بده ببینم!
‫نه، نمی‌تونی بخونیش!
‫چرا؟ بدش من!
‫شرمنده, جدی می‌گم,
‫چطور تونستی؟!
‫از اون زمان دیگه باهاش حرف نزدم,
‫پس یعنی چیزی توی این نوشته شده که نمی‌خواست ببینی,
‫ولی خیلی بدجنسه که بخواد تیکه‌تیکه‌ش کنه,
‫خیلی‌خب، فهمیدم، کارا-چان,
‫با جادو نامه رو بازسازی می‌کنیم و می‌فهمیم چی توش نوشته شده بود,
‫ولی مگه نگفتی با این وضعیتش,,, ها؟
‫داری چیکار می‌کنی، نیکو؟
‫دارم تیکه‌های نامه رو جدا می‌کنم,
‫شوخیت گرفته؟
‫به‌سختی می‌تونی ببینیش، ولی این کاغذ رنگِ سبز توش داره,
‫و اگه خوب دقت کنی، جدا کردنش از تیکه‌های دیگه راحته,
‫منم کمک می‌کنم,
‫نه، اصلاً لازم نیست,
‫نیازی نیست همچین کار طاقت‌فرسایی رو انجام بدین,
‫کارا، تو احتمالاً‌ ندونی،
‫ولی من وقتی کلاس چهارم بودم، ‫ فقط با خلال‌دندون قلعه‌ی اوساکا رو ساختم,
‫خب معلومه، روحمم خبر نداشت چه اراده راسخی داری,
‫تو همیشه هوامونو داری، کارا-چان,
‫خیلی خوشحال شدم وقتی برای کمک پیشم اومدی,
‫پس با جادو هم نشده، می‌خوام از هر روشی که می‌تونم کمکت کنم,
‫فکر کنم اینطوری حس بهتری هم پیدا می‌کنم,
‫نیکو,
‫فـــــــشـــــــار!
‫این یه‌جورایی باحالم هستا، نه؟
‫آره! بدجوری تمرکز می‌طلبه,
‫می‌شه فقط به کار ادامه بدین؟
‫موندم تا شب تموم می‌شه یا نه,
‫راستشو بخواید، فکر کنم الانشم بدونم چی توی نامه نوشته شده,
‫عه؟
‫خانواده‌م ازم مخفی نگهش می‌دارن، ولی از قبل می‌دونم,
‫اینکه بابام، پدر واقعیم نیست,
‫وقتی کلاس هفتم بودم، رفتم خونه‌ی یکی از فامیلامون,
‫کارا-چان بچه‌ی ازدواج قبلیش بوده,
‫شنیدم خیلی دردسرساز هم شد، ‫چون با باباش خوب کنار نمیومد,
‫خب درسته، غافلگیر شدم، ‫ولی خیال کردم به فکر خوشبختیم باشن,
‫سر همین تظاهر کردم که نمی‌دونم,
‫مهم نیست اگه رابطه‌ی خونی باهم داشته باشیم یا نه,
‫چون کسی که منو بزرگ کرد، بابا بود,
‫ولی فکر کنم این مسئله باباتو اذیت می‌کرده,
‫آره,
‫ولی من که دیگه قبولش کرده بودم، و فکر می‌کردم بابام، پدر واقعیم باشه,
‫هنوزم که هنوزه اینطوریه,
‫تمومش کردیم!
‫کم‌کم حس می‌کردم طلا راحت‌تر ازش درمیاد,
‫باورم نمی‌شه، ولی خسته نباشین,
‫امم,,,
‫واقعاً ازتون ممنونم که اینکارو برای من کردین,
‫خب، بیاین طلسمو اجرا کنیم,
‫ترمیم ساحره!
‫درست شد!
‫تونستی!
‫نامه‌ی مامان,,,
‫خب چی نوشته، کارا-چان؟
‫بذار ببینم,,,
‫کارای عزیزم، متأسفم,
‫در رابطه با بیماری، باورم به اینه که ‫ کار سرنوشت باشه و دیگه قبولش کردم,
‫احتمالاً دیگه به‌زودی راهمو از این دنیا جدا کنم,
‫نمی‌خواستم چیزی بینمون تغییر کنه،
‫برای همین این نامه رو می‌نویسم ‫ تا چیزی که منتظر گفتنش بودمو بهت بگم,
‫کارا,
‫تو یه بچه از ازدواج قبلیِ پدرت بودی,
‫وایسا، از سمت پدرم؟
‫چی؟
‫مادری که تو رو به‌دنیا آورد،
‫قبل اینکه اون و پدرت بتونن ازدواج کنن غیبش زد,
‫پس به‌عنوان یه تک سرپرست، ‫ پدرت تنهایی بزرگت کرد، و منو بعدش دید,
‫امکان نداره! پس بابام پدرِ واقعی‌مه و,,,
‫کسی که باهاش رابطه‌ای نداشتی,,,
‫مادرت بود,
‫کارا!
‫بابا,
‫اون نامه، چطوری,,,
‫ما بازسازیش کردیم,
‫تو مخالف این تصمیم بودی، ‫سر همین مادرش خواست از طریق نامه بهش بگه,
‫مادرش حتماً به‌خاطر دروغ گفتن احساس گناه می‌کرد، ‫چون اون کسی بود که رابطه‌ی خونی باهاش نداره,
‫این نامه‌ی کارا-سانه,
‫تو نمی‌تونی احساسات شخصی‌تو واردش کنی,
‫بعد از فوت شدنِ میوکی، اون نامه از طریق پُست رسید,
‫اول که دیدمش، حسم بهم گفت چیه و قایمش کردم,
‫دیگه فوت شده بود، و اگه کارا می‌فهمید که مادر واقعیش نبوده،
‫از این ترسیدم که دیگه رابطه مادر-دختری‌ای بینشون نمونه,
‫اون دوتا واقعاً شبیه همدیگه بودن,
‫بدتر اینکه، کارا به این افتخار می‌کرد که به مادرش رفته,
‫احمق!
‫برام مهم نیست با کی رابطه‌ی خونی دارم, ‫من قرار نیست تغییر کنم!
‫درست می‌گی,
‫تو همچین بچه‌ای هستی, اشتباه می‌کردم,
‫می‌شه منو ببخشی، کارا؟
‫متأسفم، میوکی,
‫بابا!
‫کارا-چان، یه‌سری چیزای دیگه هم توی نامه نوشته شده,
‫لطفاً این خودخواهی‌مو ببخش,
‫فکر می‌کردم بهتر باشه که وقتی هنوز کوچیکی ازت مخفیش کنم,
‫ولی الان خیلی بزرگ شدی، مگه نه؟
‫این یکم زودتر از موقعه، ولی می‌خواستم اینو خودم بهت بگم,
‫زمانی که برای اولین‌بار همو دیدیم رو خوب یادمه,
‫تازه سه سالت شده بود،
‫و یکم سخت می‌گرفتی و با پدرت کنار نمیومدی,
‫ولی,,,
‫بیا، این کفش‌دوزک مال تو,
‫خیلی خوشحال بودم,
‫به خودم گفتم، «وای، این دختربچه قراره دخترم بشه,»
‫و از اون روز به بعد،
‫وقت‌گذروندن به‌عنوان یه خانواده، مثل رؤیا می‌موند,
‫خیلی خوشحالم که پدرتو ملاقات کردم,
‫واقعاً‌ خوشحالم تو بودی که دخترم شدی,
‫ممنونم,
‫می‌خواستم تا وقتی بزرگ می‌شی مراقبت باشم،
‫ولی انگار مشکلی پیش نمیاد,
‫چون مثل خودم، خیلی قوی‌ای,
‫از بهشت همیشه تماشات می‌کنم, ‫با عشق، به دختر عزیزم,
‫اون ابر شبیه یه ماهی نیست؟
‫هی، نیکو,
‫اگه حرف بزنم، گریه‌م می‌گیره,
‫رنگِ سنگ‌ جادویی,,,
‫این همونیه که هرچی به‌عنوان یه ساحره ‫ با جادو به مردم کمک کنی سفیدتر می‌شه,
‫مویی-چان,
‫چندوقته داشتم به یه‌چیز فکر می‌کردم,
‫آره,
‫خیلی‌خب,
‫اگه جادوم بتونه برای کسی مفید باشه،
‫فکر کنم آدمای بیشتری تو دردسر باشن که بتونم کمکشون کنم,
‫تمرین هم می‌شه,
‫و پوستر هم خیلی خوب شد,
‫ولی اونو که من کشیدم,
‫نیکــــــــو! یکی تو کلاسمون هست که به کمکت احتیاج داره,
‫اسم من هورای جون‌ هستش, از دیدنتون خوشحالم,
‫طراحی کاراکترش,,,
‫خوشوقتم,
‫امروز حالتون خوبه؟
‫خب، بد نیستیم,
‫دیدن شما باعث افتخار بنده‌ست,
‫می‌گم، جون-کون، خودت خارج از کشور بزرگ شدی؟
‫من اهل منطقه‌ی سایتاما هستم,
‫هرروز به موسیقی گوش می‌دم,
‫به‌جای قهوه، از چای خوشم میاد,
‫من توی تیم تنیس هستم, هرروز خوش می‌گذرونم,
‫شبیه کتاب نیو هورایزن حرف می‌زنه!
‫کتاب آموزش انگلیسی
‫چیزه، بی‌ادبی‌مو می‌بخشی، ‫ ولی جوری که حرف می‌زنی شبیه انگلیسیِ کتاب درسیه,
‫بله، دلیلی برای این موضوع وجود داره,
‫پدرِ من یک معلم زبان انگلیسیه, توی راهنمایی درس می‌ده,
‫توی خونه‌م کتاب‌های انگلیسیِ زیادی دارم,
‫زمانی که کودک بودم خیلی اون کتاب‌ها رو می‌خوندم,
‫اینطور بود که این‌شکلی شدم,
‫خب نباید می‌شدی!
‫خب، بگذریم، می‌خواستی درباره نوع صحبتت با نیکو حرف بزنی,,,
‫بله، توی عشق مشکل پیدا کردم,
‫درباره نوع حرف زدنت نبود؟
‫بله، توی نوع صحبتم مشکل دارم,
‫پس همون بود، ها؟
‫ولی مشکلِ عشقت خیلی مهم‌تره، نه؟
‫ای خدا، پس روی کسی کراش زدی؟
‫بله,
‫پس همین الان برو بهش بگو چه احساسی داری,
‫درس یک,
‫جون عاشق دختری شد که در مدرسه با او رفت و آمد می‌کند,
‫فقط بهش بگو باهات قرار بذاره,
‫من برای اینکار زیادی خجالتی هستم,
‫پس یه دلیل می‌خوای که باهاش هم‌کلوم بشی، ها؟
‫من یک خودکار پیدا کردم, که فکر می‌کنم اون انداخته باشه,
‫اینم از دلیلت! باید با همین دلیل بری پیشش,
‫این خودکار مال شماست,
‫توی نیمسال اولِ انگلیسی سال هفتم گیر کردیم,
‫منم همین نظرو دارم,
‫شماها مکالمه رو ادامه نمی‌دید,
‫نیکو، با جادو می‌تونی کاریش کنی؟
‫چنین کاری برام میسر نیست,
‫جو نگیرتت!
‫مدرسه‌ی اون بغلِ این پارک قرار داره,
‫انگار همه از این پارک رد می‌شن چون یه میون‌بر به ایستگاهه,
‫این کارو راحت می‌کنه, فقط کافیه بری باهاش حرف بزنی,
‫بله, بنده هم چنین نظری دارم,
‫به این فکر کردی که درباره چی حرف بزنی؟
‫د ـ د ـ دوتا بلیط برای سینما گرفتم,
‫اوه، پس می‌خوای سر یه قرار دعوتش کنی,
‫حرکت جسورانه‌ایه,
‫ولی با اون طرز حرف‌زدنت چیزیت نمی‌شه؟
‫می‌تونن مکالمه رو پیش ببرن؟
‫نیکو، یک درخواست ازت داشتم,
‫می‌تونی طلسمی روم اجرا کنی که مکالماتم رو بهتر کنه؟
‫می‌تونم، ولی انجامش نمی‌دم,
‫عه؟
‫چیزی برای خجالت کشیدن نداری,
‫باید مثل همیشه با کراشت صحبت کنی,
‫باید همونطوری که هستی باهاش حرف بزنی,
‫متوجه شدم,
‫شرمنده, موفق باشی، جون-کون,
‫بله، البته, اوه!
‫داره میاد!
‫خیلی‌خب، بیاید دوتاشونو تنها بذاریم,
‫باشه!
‫درسته صلاحشو می‌خوایم،
‫ولی فکر کنم طرز حرف زدنش برای دخترای امروزی یکم سخت باشه,
‫احتمالاً، ولی چیزی نمی‌شه,
‫همونطوری که نیکو گفت، ‫مهم‌ترین چیز اینه که خودِ‌ واقعی‌تو بشناسن,
‫بعضی‌وقتا بهتره که جادو دخالتی نداشته باشه,
‫ا ـ امم,,,
‫سلام، من هورای جون هستم, ‫از آشنایی باهاتون خوشوقتم,
‫این خودکارِ شماست؟
‫اولین‌باره می‌بینم همچین جمله‌ای تو زندگی روزمره استفاده شه,
‫بله، اون خودکارِ منه,
‫ها؟
‫اسم من نیکورا آن هستش,
‫یه کتاب انگلیسیِ دیگه
‫و این‌یکی هم یه «نیو کراون»ـه!
‫شما کجا زندگی می‌کنید؟
‫بنده توی شهر ساینو زندگی می‌کنم, ‫شما دیروز چیکار کردید؟
‫دیروز داخل شهر ساینو تنیس بازی کردم,
‫به یکی از اعضای باشگاه به‌اسم کانتا باختم,
‫اون برادر کوچکترِ منه,
‫یه‌جوری دارن مکالمه می‌کنن؟!
‫شاید جدی سر یه قرار دعوتش کنه؟
‫هورا!
‫اوه، انگار صحبتشون تموم شد,
‫دارن میان اینجا,
‫ایشون دوست‌دختر بنده هستن,
‫دارن قرار می‌ذارن؟!
‫به نحوی، ارتباطی باهاش احساس کردم,
‫خب آره دیگه، فکر کردم یه شانسی داشته باشم، ‫وقتی هم پرسیدم، درجا بهم «بله» داد!
‫انقدر هیجان داری که دیگه کتابی حرف نمی‌زنی!
‫ولی بهت افتحار می‌کنم!
‫تبریک!
‫براتون آرزوی خوشبختی می‌کنم!
‫باید به اون رفیق کانادایی‌ت هم بگی,
‫همچین شخصی ندارم,
‫خیلی ازتون متشکرم,
‫شما دوستان جدیدِ من هستید,
‫لطفاً این رو قبول کنید,
‫به‌جای سینما، آخر این هفته تنیس بازی می‌کنیم,
‫همون فیلمیه که می‌خواستم ببینم,
‫من که علاقه‌ای ندارم,
‫منم قبلاً دیدمش,
‫خب نیکو، می‌خوای باهام ببینیش؟
‫ا ـ این یعنی,,,
‫یـ ـ یه قرار؟
‫بله، خیلی دوست دارم آخر این هفته با شما به سینما بروم,
‫همینطوری باهام قرار می‌ذاره، ‫اصلاً‌ نمی‌فهمم چی تو سرش می‌گذره,
‫از حالت صورتشم نمی‌شه فهمید، که همین سخت‌ترش می‌کنه,
‫همینو می‌گم!
‫از کلاس چهارم تا الان حس محبتی از خودش بروز نداده،
‫پس اصلاً نمی‌فهمم چطوری به‌حساب بیارمش!
‫ریخته به‌هم,
‫مگه اوتوگی-کون نگفته بود فیلم‌های کمدی رو دوست داره؟
‫آره! وقتی اونارو می‌بینه، دیدم بلندبلند می‌خنده!
‫آره راستی!
‫پس اینطوری‌ام نیست که احساسات نداشته باشه,
‫گمونم فردا باید تمرکزتو روی شناختش بذاری,
‫آره، به‌جای اینکه خودتو جذاب‌تر کنی،
‫باید درک کردنِ احساساتش اولویتت باشه,
‫انگار عشق واقعاً دنگ‌وفنگش زیاده، نه؟
‫فقط عاشق آدم عجیبی شدی,
‫اوه، شماها تو اتاقِ نیکو بودین؟
‫اوه، امم,,,
‫خب,,,
‫درباره احساسات!
‫چیز,,, احساس,,, پوکر فیس,,,
‫حس کردیم پوکر بازی کردن حال می‌ده,
‫پوکر بازی می‌کردین؟
‫آ ـ آره، درسته, داشتیم پوکر بازی می‌کردیم,
‫احساساتتو نمی‌شه از چهره‌ت خوند، ‫سر همین گفتیم قراره خیلی توش خوب باشی,
‫ازم نخواستین بازی کنم چون نمی‌تونین چهره‌مو بخونید,
‫شـ ـ شرمنده,
‫عیبی نداره,
‫اونقدر دلم نمی‌خواد مثل شماها داد و بیداد کنم،
‫پس احتمالاً دعوتتونم رد می‌کردم,
‫ولی حداقل دعوت می‌کردین به جایی بر نمی‌خورد,
‫وقتی اینطوری اخمو می‌شه، راحت می‌شه فهمید تو دلش چیه,
‫خوندن احساساتم سخته، ها؟
‫خیلی‌خب, این همون طلسمه,
‫طلسمی روم اجرا کنی که احساساتمو بیشتر بروز می‌ده؟
‫همچین طلسمی وجود داره،
‫ولی استفاده از این طلسم‌ها بدون اجازه کار بدیه, ‫سر همین خواستم ازت بپرسم,
‫ولی خب احتمالاً جوابت منفی باشه,
‫باشه,
‫عه؟
‫خیلی خوب نمی‌فهمم،
‫ولی اگه خوندن احساساتم سخته، پس یه‌کاری کن راحت‌تر بشه فهمید,
‫اگه این کمک می‌کنه روابطم بهتر بشه، ‫ داری لطف بزرگی در حقم می‌کنی,
‫عه؟ ناراحتی؟ داری خواهش می‌کنی؟ اصلاً نمی‌فهمم,
‫خب، برو که رفتیم,
‫اموسپرشن!
‫تموم شد,
‫مویی-چانِ کوچول؟
‫خب؟ راحت‌تر می‌شه فهمید؟ چطوری اصلاً می‌فهمی؟
‫مینی مویی-چان خیلی گیج شده، و راحت می‌شه فهمیدش,
‫اوه، امم، بذار ببینم, گمونم هنوز نمی‌تونم بفهمم,
‫کی فکرشو می‌کرد این طلسم همچین اثری کنه؟
‫عجب, بالأخره گمونم طلسمِ توئه دیگه,
‫زمان زیادی نداریم، پس بهتره زودتر راه بیفتیم,
‫آره، یه فیلمه که دوست داری ببینی، مگه نه؟
‫آره گمونم,
‫ببین چقدر هیجان داره!
‫ممنون منتظر موندی,
‫چرا یه یوکاتا پوشیدی؟
‫مگه نگفتی بعدازظهر می‌ریم جشنواره تابستونی؟
‫نظرت چیه؟
‫هوم, یوکاتاها اصالتاً به‌عنوان ‫حوله یا پیژامه استفاده می‌شدن، ولی امروزه,,,
‫نمی‌خوام درباره تاریخچه‌ش بدونم,
‫لباس‌های مناسب‌تری برای بیرون پوشیدن شدن,
‫ولی مینی مویی-چان خیلی دوستش داره!
‫چقدر بانمکه!
‫ولی وایسا ببینم، چرا نمی‌تونه روراست بگه بهم میاد؟
‫زودباش، بیا بریم,
‫این چه‌جور فیلمیه؟
‫هیچی نمی‌دونستی و اومدی؟
‫می‌خندی، گریه می‌کنی، و غافلگیر می‌شی,
‫یه فیلم سبک ترکیبی از علمی‌تخیلی، ‫فانتزی، تعلیق، احساسی، عاشقانه، و اکشن‌ـه
‫که توسط کارگردان اسکالسکی ساخته شده؛ «یالی تایت هولد دای,»
‫خیلی پیچیده به‌نظر میاد,
‫داره شروع می‌شه,
‫همین اول‌کار صحنه اکشن داریم, مویی-چان چطوره؟
‫و مینی مویی-چان چی؟
‫انگار خیلی اضطراب داره,
‫بدجوری ترسیده!
‫ماه واقعاً زیبا بود,
‫داره گریه می‌کنه,
‫این مثل مهمونیِ شام می‌مونه!
‫توی صحنه‌های خنده‌دار، چهره‌ی واقعی هم داره می‌خنده,
‫دیدنِ مویی-چان خیلی جذاب‌تر از دیدنِ فیلمه,
‫از فیلم لذت بردی؟
‫آره گمونم,
‫انگار خیلی بهش خوش گذشت,
‫وقتی کاراکتر اصلی از ساختمون پرید پایین،
‫به‌نظر سه‌بعدی می‌رسید، ولی درواقع نبود,
‫از قصد می‌خواستن واقعی به‌نظر بیاد، و می‌خواستن مخاطب‌ها ‫یه دنیای علمی‌تخیلی که واقعاً علمی‌تخیلی نیست رو تجربه کنن,
‫وقتی می‌خنده و چیزمیز توضیح می‌ده،
‫هردوشون یه چهره به خودشون می‌گیرن، و شاید بهترین بخشش باشه,
‫تو به‌نظرت چطور بود، نیکو؟
‫آ ـ آره، به‌نظرم خیلی باحال بود که چقدر کاراکتر اصلی احساساتیه,
‫وقتی نسخه دیجیتالش اومد دوباره می‌بینم,
‫وای! ممنون، آقا!
‫درسته، مویی-چان اینطوری نیست که بی‌احساس باشه,
‫همیشه داره برای بقیه کار انجام می‌ده,
‫وقتی بقیه رو خوشحال می‌کنه، ‫ توی قلب خودشم خوشحال می‌شه,
‫فقط روی صورتش نشون نمی‌ده,
‫قلبش پر از احساسات مختلفه,
‫وای، چه خوشگله,
‫خیلی‌وقت می‌شه آتیش‌بازی ندیده بودم!
‫نیکو، طبق این طلسمت، الان من چه احساسی دارم؟
‫یه لبخند گنده روی لبته,
‫که اینطور,
‫شرمنده,
‫ها؟
‫برام خیلی سخته که احساساتمو بروز بدم,
‫نه، مشکلی نیست, منم که باید عذرخواهی کنم, ‫حتماً‌ ناراحت شدی,
‫نه، اصلاً ناراحت نیستم,
‫احتمالاً به‌خاطر تمریناتم باشه,
‫یه نقطه‌ضعف محسوب می‌شه که حریفت بتونه چهره‌تو بخونه,
‫تازشم اخلاقم از اول اینطوری بود،
‫سر همین حتماً عادتم شده که احساساتمو سرکوب کنم,
‫همیشه اینطوری نیست که بدخلق باشم,
‫آره، می‌دونم,
‫بذار دیگه جادو رو لغو کنم,
‫ما همیشه کنار همیم، ‫برای همین می‌خواستم ببینم چه احساساتی داری,
‫همه می‌دونن که قلب مهربونی داری,
‫و منم می‌خوام به همچین کسی تبدیل شم,
‫امروز بهم خوش گذشت,
‫واقعاً؟
‫آره,
‫اتفاقاً‌ از وقتی اومدی خونه‌مون، خیلی احساساتی‌تر شدم,
‫از اونجا که قوی‌ام، معمولاً آخرش به بقیه آسیب می‌زنم,
‫سر همین دوستی‌های زیادی برام باقی نموند,
‫دوست دارم تنهایی وقتمو سپری کنم,
‫ولی,,,
‫جدیداً‌ هرروز خیلی پر سروصدا شده,
‫و اینجور زندگی روزمره هم همچین بدک نیست,
‫هرروز بهم خوش می‌گذره,
‫اوه! کان-چان و کیگو-کون هم اینجان,
‫آتیش‌بازی هم تموم شد، پس چطوره بریم پیششون؟
‫خب، به‌نظرت همینطوری بهتر نیست؟
‫دیدنِ اونا به دردسرش نمی‌ارزه,
‫بیا تا می‌تونیم خوش بگذرونیم,
‫تاکویاکی یا ایماوایاکی سرخ‌شده؟ ‫کدومو می‌خوای بخوری؟
‫هشت‌پای سرخ‌شده!
‫درباره قسمت این هفته نظرتون چی بود؟
‫بنده فکر می‌کنم قسمت بسیار جذابی بود,
‫پس شما طرفدارِ شونن جامپ هستید؟
‫نه، اینطور نیست, ‫من طرفدارِ شونن مگز-
‫کارای عزیزم
‫قسمت بعد ‫شورای دانش‌آموزیِ استعاره‌محور ‫حباب خوشبختیِ یک گربه ولگرد
‫خانم مینامی کارا
‫دوست جدید
‫نیکورا کانتا
‫قرار با شوالیه
‫فیلمبرداری ممنوع!